Koffietijd is denk ik mijn favoriete moment van de dag. Ook al drink ikzelf geen koffie, ik hou wel van het moment. Hij is bijna nooit hetzelfde en zelden saai. Koffie drinken doen we met veel verschillende mensen, zo schuiven met regelmaat de buurman, de veearts en verschillende vertegenwoordigers aan de keukentafel aan. Maar zeker ook drinken we koffie op verschillende plekken.

De afgelopen week was dat vaak in het land. Iedereen die bij ons werkt wordt voorzien van een bakkie op z’n tijd. Da’s logisch vinden wij, maar van de loonwerkers horen we nogal eens anders, maar goed koffie dus. Rond 10 uur ’s ochtend heb ik de eerste ronde bruin. Afhankelijk van het werk dat gedaan wordt en het weer van dat moment. Drinken we met z’n allen in de keuken, buiten aan de tuintafel of in het land koffie.

In de keuken is uiteraard de simpelste versie, iedereen een bakkie met een koekje en dan nog een tweede en weg zijn ze weer. Aan de tuintafel gaat ook nog prima, alles op het dienblad en klaar is de boerin. Die in ’t land vraagt meer van mijn organisatorisch vermogen. Thermoskan wordt gevuld, suiker, koffiemelk en koek gaan in een tas. Oeps bijna de lepeltjes en kopjes vergeten. Als dan één van de kinderen met de loonwerker meerijdt gaat er ook limonade mee naar achteren. Dit is mijn absolute favoriet, gezellig met z’n allen in het gras aan de koffie en limonade.

En dan is er nog één, een heel speciale, die koester ik, want die is zeldzaam. Dat ene momentje helemaal voor mij alleen. De allereerste keer dat ik helemaal in m’n eentje een kopje thee buiten aan onze tuintafel kan drinken!

Geluk zit in kleine dingen! 😍

Liefs Jacqueline

Het beheerst momenteel een beetje ons leven. In het vroege voorjaar begint het. Op 15 februari mag er mest gereden worden, de grote vraag is dan altijd, kan het ook. Het weer wordt dan regelmatig gecheckt.

Maar zo begin april wordt het erger bij mijn boer. Iedere dag, soms wel 5 keer per dag wordt het weerbericht bekeken. De eerste dagen van april gaan er vooral om, wanneer kunnen de koeien naar buiten. Het liefst moet het dan wat bewolkt zijn, zodat de overgang van de wat donkere stal naar buiten niet al te groot is. Als de dames buiten lopen, wordt het nog wat spannender.

Dan rijst de vraag staat er genoeg gras? Zo ja, dan worden meerdere weerberichten vol verwachting naast elkaar gelegd. Op de foto’s verschillende apps met de weersverwachting voor de aankomende week. Uiteraard wordt ook teletekst nog gecontroleerd, want vroeger was dat onze enige bron van informatie. En die lijkt het nog het meest bij het rechte eind te hebben. Het verbaasd ons dat er zoveel data beschikbaar is, maar het weer goed voorspellen is en blijft een lastig ding.

De verwachting voor deze week lijkt stabiel op bijna alle voorspellingen, vanaf vandaag moet ik dus mijn boer weer delen met z’n tweede grote liefde. 🚜

Liefs Jacqueline

Vandaag weer eens de stallen in het nieuws. In onderstaand artikel van het AD word de groei van megastallen onder de loep genomen.

https://www.ad.nl/binnenland/aantal-megastallen-neemt-steeds-verder-toe~a706606e/

Een megastal, het woord op zich vind ik negatief overkomen. Mega geeft mij het idee van stallen met duizenden koeien. Ik houd het even bij de koeien, de andere sectoren heb ik te weinig verstand van om daar iets over te schrijven.

De definitie van megastal staat als volgt in het artikel. “Als één locatie 10.000 à 12.000 vierkante meter stal heeft en er meer dieren leven dan 220.000 vleeskuikens, 120.000 leghennen, 7500 vleesvarkens, 1500 geiten of 250 melkkoeien, wordt het een megastal genoemd” ,maar als ik dan op internet ga zoeken naar de definitie van de megastal, dan blijkt die niet vastomlijnd te bestaan. De dikke van Dale heeft het woord niet eens omschreven staan. Deze ‘definitie’ is te vinden op de site van wakker dier.

Ik kan me voorstellen dat wij in de ogen van een Afrikaanse boer een megastal hebben. In de ogen van een Amerikaanse boer, zijn wij waarschijnlijk maar keuterboertjes. Alles draait om perspectief.

Meer dan 250 koeien, ze zijn er, boeren die meer dan dit aantal koeien in de stal hebben. Vervolgens hebben diezelfde boeren vaak de meest moderne stallen die er zijn. Voorzien van isolatie zodat het nooit te warm of te koud wordt voor de koeien. Ventilatoren en vernevelinstallaties, om bij extreme warmte nog extra te kunnen koelen. Personeel met ieder zijn eigen specialiteit. De één managed het voer, de volgende verzorgd de inseminsties en drachtcontroles en weer een ander verzorgd het melken. Deze moderne stallen zijn voorzien van vloeren, boxen en bouw die voldoen aan de strengste milieu- en dierenwelzijnseisen. Gelukkig wordt dat in dit artikel ook belicht.

Voor mij maakt het niet uit hoe groot de stal is. Als de zorg voor het vee maar goed is, want daar draait het mijns inziens nog altijd het meest om.

Liefs Jacqueline

Zoals ik beloofde in  m’n eerste blog, nu wat meer over de cyclus van onze koeien. Een koe heeft een cyclus van 21 dagen. Net als bij mensen kan dat een dagje meer of minder zijn. Als een koe tochtig is, betekend dat dat zij vruchtbaar is. Een tocht duurt ongeveer 48 uur.

Een koe laat haar tocht op verschillende manieren zien. Ze ruikt bij andere koeien onder de staart, is erg attent naar de boer en boerin. Het meest duidelijke tochtsignaal is het bespringen van andere koeien. Blijft een koe stil staan onder een springende koe, dan is zij degene die tochtig is op dat moment.
Na het zien van deze staande tocht word een koe ongeveer 12 uur later geïnsemineerd. De inseminaties op ons bedrijf doe ik zelf, ik heb daar zo’n 5 jaar geleden een cursus voor gevolgd. En doe het sinds die tijd met veel plezier.

Insemineren is echt mijn taak, het uitzoeken van de geschikte partner voor onze dames doe ik samen met mijn boer. Welke kenmerken willen we graag terug zien in het kalf en waar liggen verbeterpunten.

Bijvoorbeeld, een koe heeft veel tijd nodig om gemolken te worden, wij noemen dat een taaie koe. De spenen zijn zo stug dat het lang duurt voordat alle melk uit het uier is gemolken. Dit is iets wat we liever niet hebben. We zoeken dus voor zo’n koe een stier uit die makkelijk melkbare kalveren geeft. Zo hopen we er voor te zorgen dat het kalf als zij opgegroeid is tot koe haar melk wel makkelijk laat melken. Je hoopt op het gemiddelde van de koe en de stier.

Ik probeer een koe te insemineren op het beste moment van haar tocht, want dan is de kans van slagen het grootst, maar ja dat dat niet altijd lukt zullen jullie wel begrijpen. Daarna begint het grote wachten. Word de koe na 3 weken weer tochtig, dan is de inseminatie niet geslaagd. Word ze niet tochtig, dan kan de veearts haar scannen. 30 Dagen na de inseminatie kan de veearts al zien of de koe drachtig is. Dit doet zij met een echo, wij noemen dat scannen.

Na 7,5 maand dracht gaat de koe met zwangerschapsverlof, daarover een volgende keer meer.

liefs Jacqueline