Alle eendjes zwemmen in het weiland

Wat een berg water viel er de afgelopen dagen. Zijn jullie die regen en donkere dagen ook zo zat? Wij wel, we merken dat we uit gaan kijken naar het voorjaar. Deze week is normaal gesproken de week dat we mogen beginnen met het uitrijden van onze drijfmest. Mest mag uitgereden worden tussen 15 februari en 15 september. Dit is de mest die de koeien in de stal uitpoepen. De mest komt in onze gierkelder, een grote kelder onder onze stal. Daaruit word de mest in een tank gepompt, om die weer als meststof op het land te brengen, zodat het gras goed kan groeien. Zelf vind ik dat altijd een super mooi stukje kringloop.

Nu is er afgelopen weekend zoveel regen gevallen dat we over mest rijden nog niet na hoeven denken. Als je nu de weilanden in gaat om mest uit te rijden maak je meer kapot dan je lief is. Het land kan nu de trekkers letterlijk nog niet dragen. En kan dan zo danig beschadigd raken, dat het gras juist slechter of helemaal niet meer wil groeien.

Het water raken we als het goed is wel weer kwijt. In de weilanden is drainage aangebracht, hierdoor loopt het teveel aan water terug in de sloten. De boer loopt vandaag alle uitgangen na, om te controleren of het water er daad werkelijk nog uitloopt, of de drainage verstopt zit. Daarbij draaien onze windmolens in de wei, om het water uit de slootjes weer over te hevelen naar de grotere sloten. Zo word het overtollige water van de weilanden afgevoerd. De voorspellingen geven daarbij een week met droog weer aan, zo krijgen het land en de sloten de tijd om het teveel aan water af te voeren.

Wat mij aangaat kan het niet snel genoeg lente worden, ik ben er klaar voor. Liefs Jacqueline

Vliegen!?

Ja vliegen! Nu al? Nee nu niet meer, maar de rest van het jaar zo’n beetje wel. Vliegen zijn mijn grootste vijanden hier op de boerderij. Allereerst voor onze dieren. Vliegen hebben namelijk de vervelende gewoonte om te steken. Echt waar, een vlieg steekt! En niet alleen onze koeien maar ook ondergetekende is vaak de sjaak. Nu worden de steekplekken niet zo groot als bij de mug, maar jeuken doen ze wel.

Nu is het winter en zijn die ***beestjes even geen onderdeel van ons dagelijks leven. Waarom ik dan juist nu deze blog schrijf? Nou de winter is voor mij als boerin het uitgesproken moment om in ons huis de boel weer eens te poetsen. Nu is dat niet mijn grootste hobby, maar ja net als ieder ander ontkom ik er bij tijd en wijlen niet aan.

Dus toog ik vanochtend met emmer sop, spons en doekje enthousiast aan het werk. De spons gaf het na 2 deuren al op, die was niet zo gemotiveerd als ik. Maar, daar liet ik me niet door uit het veld slaan. De deuren werden van boven tot onder volledig ontdaan van alle verzamelde vliegenpoep van het afgelopen jaar.

Trots kijk ik nu naar mijn schone deuren en vraag me af, hoelang ik er weer van genieten mag, maar goed ze zijn schoon! Voor nu 😛

Liefs Jacqueline

Klauwen bekappen

Huh wat schrijft ze nu, hoor ik je denken. Nou klauw bekappen is een boeren woord voor de pedicure. 1 Keer per jaar worden van alle koeien op 1 ochtend de hoeven verzorgd. De hoef van een koe bestaat uit twee delen. Deze worden gevijld, zodat beide hoefdelen weer gelijkmatig zijn. het gebeurt namelijk dat het linker of rechter deel net wat meer afslijt als de ander. Kijk maar eens onder je eigen schoenen, ook wij lopen over het algemeen niet helemaal recht.

Het bekappen is tegelijkertijd ook een controle moment voor ons. De onderkant van de dames hun poten zien we tenslotte niet iedere dag. Het kan gebeuren dat een koe een wondje heeft tussen de beide hoefdelen in. Dit kan ontstaan door een bacterie, maar ook heel simpel door bijvoorbeeld een steentje. Afhankelijk van de aard van het wondje, word er zalf op gedaan en een verband aangelegd, het wondje word alleen ingespoten met ontsmettende spray, of de koe moet op een blokje, zoals wij dat noemen. Een koe op een blokje zetten is het ene deel van de hoef wat verhogen, zodat het andere deel ontlast kan worden. Dit bevordert dan de genezing van het wondje. Op onderstaande foto’s kun je zien hoe dat er uit ziet.

blokje plakken de blauw verkleuring is geen blauwe plek maar een stuk zwarte hoef, dit is bij deze koe van nature zo, maar de foto vertekend iets

Doorgaan met het lezen van “Klauwen bekappen”

Boerin aan de knutsel

Vandaag ging ik gezellig met de buurvrouw een dagje op stap. Op weg naar Nederhorst den Berg, het atelier van Crea Juul. Een uurtje rijden is gelukkig zo voorbij als het gezellig is in de auto. Langs Schiphol rijdend fantaseren we even over warmere oorden. En al snel zijn we op locatie.

Daar aangekomen krijgen we uitleg over wat we gaan doen. We gaan met een kleisoort een Schotse Hooglander maken. Nu ben ik niet zo creatief, gelukkig zijn anderen dat wel en vinden die mensen het ook echt leuk om mensen als mijzelf wegwijs te maken met materiaal. Dit keer was dat materiaal klei. Ons frame moest ingepakt worden, dat ging best goed! Vol goede moed ging ik verder. Nu moest de klei aangebracht worden, dat ging ook nog best aardig al zeg ik het zelf. Ik werd waarschijnlijk wat overmoedig, want toen moest mijn hooglander een gezicht en oren krijgen. Nou die oren dat leek nergens op, maar goed klei kun je gelukkig kneden. Uiteindelijk was ik dan ook tevreden over m’n koe z’n oren.

Toen begon de grootste uitdaging. Zo’n hooglander heeft namelijk een heel ruige vacht en die moet je creëren. Dus moesten er sliertjes gekneed en op de koe aangebracht worden. Zie je ’t voor je, de spanningsboog van een boerin 3 uur lang op sliertjes houden? Je begrijpt, ik kon geen sliertjes meer zien, maar het resultaat is echt wel heel leuk geworden. 🐮 Over twee weken moet deze knapperd nog worden geverfd en dan kan die in de kast bij m’n andere koeien

Liefs Jacqueline

Welkom

Hallo allemaal

Daar is tie dan m’n allereerste blog. Hartstikke spannend en best wel eng, want wie vind het leuk om ons verhaal te lezen? Maar zoals Pippi Langkous zei. “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”, daar gaat tie dan.

Om gelijk maar bij Pippi te blijven, in onze stal hebben we een kalf met de naam Pippi. Zij is 1 van onze twee roodbonte meisjes in ons verder zwart bonte veestapel. Beide meisjes hebben dezelfde zwart bonte moeder (Grootje), hoe kan dat dan, vraag je je misschien af.

Ik leg het jullie uit. Onze Grootje had een zwart bonte moeder en een rood bonte vader. Zwart is dominant over rood. Grootje werd dus als zwart bont kalf geboren, maar heeft wel het rood bonte gen. Zo kan het dan gebeuren dat je een rood bonte koe met een zwart bont kalf en andersom ziet lopen in de wei.

Grootje word door mijzelf geinsemineerd met een rood bonte stier, waardoor rood dus weer dominant word over zwart. Inmiddels hebben we daardoor twee mooie rode meisjes lopen, Pippi en Puck. Grootje is weer geinsemineerd, we proberen een koe ieder jaar een kalfje te laten krijgen. Zo blijft haar melkproductie optimaal. Afgelopen week is Grootje weer drachtig verklaard door onze veearts. Super fijn, nu mogen we volgend jaar als alles goed gaat weer een rood kalfje verwelkomen. De veearts dacht op de echo zelfs te zien dat het weer een meisje zal worden. Over ongeveer 7 maanden weten we dat zeker.

Een koe draagt haar kalf 9 maanden, net als vrouwen. Hun cyclus ziet er alleen iets anders uit, maar daarover een andere keer meer.

Tot dan,

Liefs Jacqueline

Pippi & Puck